อจ.จอห์น

ติดตามอ่านบันทึกของอจ.ในหลายๆตอน..ตอนแรกก็เฉยๆไม่มีความคิดผุดแวบอะไรที่ทำให้มาลปรร.แต่เมื่ออ่านต่อไปนานอีกสักระยะ..เกิดใจสัมผัสในสารที่สื่อ..

ช่วงนี้อจ.สบายดีไหม..ป้าบวมกับm00miเขาก็ไม่ค่อยเข้ามาบันทึกเพราะติดภาระกิจจำเป็นบางอย่าง..แต่เราทุกคนคิดถึงและส่งใจเชียร์อจ.อยู่เสมอนะคะ

จะบอกว่าเป็นคนกลัวเชิดสิงห์โตกับการจุดประทัด..แต่ชอบดูงิ้วฟังไม่ออกหรอกค่ะแต่ชอบฟังดนตรีกับการแสดงเอื้อนนำเสียงของตัวนาง..อ่านแล้วนึกถึงงานศาลเจ้าแถวบ้านไม่ได้ไปเที่ยวหลายปีแล้วขอบคุณที่ทำให้นึกถึงความรักและความผูกพันในชุมชนที่อยู่ค่ะ..