ซึ้งจังเลยค่ะ น้ำตาไหลเลย ทั้งๆที่อ่านตอนสามคนนั้นมากินบะหมี่ ไม่เศร้าอะไรพอต่อๆมาน้ำตาไหลอ่านไปไหลไป ซึ้งค่ะอาจารย์

ครอบครัวนี้ขยันและไม่ท้อและมีความหวัง  ส่วนเถ้าแก่สองคนจิตใจเป็นมนุษย์ที่ดีๆจริงค่ะ  (ดิฉันยังอยากมีจิตใจแบบเถ้าแก่ร้านบะหมี่สองคนนี้ค่ะ)