คุณน้อยหน่าครับ

ผมได้อ่านเรื่องราวตามบันทึกรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง ที่น่านเรามีผู้คนเช่นนี้อยู่มากพอสมควร ดูเหมือนคุณไก่ รพ.สมเด็จพระยุพราช ปัว และพยาบาลหลายท่านเป็นเช่นนี้ยิ่งซาบซึ้ง

คนใกล้ชิดผม เท่าที่เคยเห็นเมื่อเกิดอุบัตเหตุ โดยที่ไม่ต้องให้ใครมาชี้นำ เธอคิดเองได้ไม่รีรอเลยในการออกไปใช้ความรู้ความสามารถที่เธอร่ำเรียนมา ให้ความช่วยเหลืออาการบาดเจ็บผู้คน

ห้วงเวลาวิกฤต เดือน มีนาคม 2549 ผมได้วิเคราะห์จาก วิดิทัศน์ที่ได้รับจาก พท.พยอม ได้เห็นร่องรอยการทำงาน ตัวเองไปรับรู้ เรียนรู้ความเสียสละ การแบ่งหน้าที่กันทำ การทำงานเชื่อมประสานระดับนานาชาติ ประเทศ ภาคและอีกหลายภาคส่วน

การอ่านเอกสารอย่างเดียว จะได้ความรู้บ้าง แต่จะไม่เหมือนลงพื้นที่ทำงาน คนที่มีโอกาสทำงานในครั้งนั้น ถือว่า ได้สั่งสมประสบการณ์ทำงานอย่างมากครับ และขอขอบพระคุณทุกน้ำใจ ทุกความเสียสละเพื่อชาวนานในห้วงเวลานั้นครับ