อยู่ไม่ว่างแต่ชอบอ่านนังสือเขาว่าปริยัติ

 หากไม่ปฏิบัติอ่านมากเท่าไรก็ไปไม่ถึง

ถามใจอยากไปถึงไหมนี้ก็กิเลศ ก็ยังปราถนาอยู่

ยังตื่นเต้นกับปิติ

ไปได้หนังสือจากซีเอ็ดมา

ไม่ได้ฟรีหรอก ค่ะ ก็ซื้อมา

นี่ก็ความอยากไปสองครั้งก็ยืนอ่านซะเล่ม

เกรงใจก็เลยนั่งอ่าน อ่านมันสองเล่ม

เกรงใจก็เลยซื้อมาเล่ม

แต่เป็นความเกรงใจบวกกับความต้องการเป็นเจ้าของ

 เอาไว้ใครเขาอยากอ่านวันหน้าหาไม่ได้ก็มีให้ยืม

ที่ต้องซื้อมาบ้านเพราะอ่านแล้วมันอ่านแข่งกับเวลา

บางข้อความมันต้องใช้เวลา ใหก้ได้อ่านอย่างมีอรรรส อ่านแล้วคิด

คิดแล้วตรองดู ก็ดี ก็เคยนึกว่าความรู้นี่มันก้อนใหญ่

แล้วสังขารแก่ป่านี้แล้วจะมาคิดอ่าน อ่านเข้าใจได้อย่างไร

เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ก็อ้อ ..ทุบให้มันเล็ก

ใช่ซิต้องให้มันเล็กเคี๊ยวง่ายๆ คำเล็กๆกลืนคล่องคอ

อ่านแล้วก็สะดุดยุดคิดนะ ไอ้พฤติกดรรมการประเมินผลการเรียนรู้นี่

ทำให้มีกิเลศมัยท่านอ.

กิเสศมันหนาขึ้นรึเปล่า

มันเกิดการยึดติด ต้องอย่างเน้า..ของเน้า.นี่

ศึกษาผู้นำ 4 ทิศแบบหลวมๆ ศึกษนิสัย

ตัวแรกนี่ไม่ชอบเลย กลัวๆมากๆ

กลัวมันจริงๆเข้าขั้นโรคจิตเลย

หมอโรคจิตบอกนะ ไอ้ที่ว่าโรคจิต แต่ไม่ได้คิดเอง

คิดแค่กลัวขนลุกสยองไหม ก็เกือบๆ

หนูมันชอบเรียนเป็นทีมคงไม่ใช่ตัวเอง

 เพราะบางทีก็ชอบ บางทีก็ไม่ชอบ

เป็นหมีก็ไม่ใช่เพราะเข้าขั้นเรียนแบบกระโดดไปมาไร้ระเบียบ

 เบื่อก็วางก่อน เดี๋ยวกลับมาใหม่บางทีก็ลืมไปนานเลย

 ปรับตัวได้กับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย

คิดว่าไม่ใช่หมี   อินทรียก็ไม่ใช่ เพราะชอบลงมือทำ ไม่ชอบสั่งใคร ชอบทำเอง ใครทำไม่เข้าท่าก็ไม่พอใจ

กระทิงเป็นไงแต่มีคล้ายนิดเดียวคือกัด แต่ปล่อยนะเอ งั๊นเหมือนอะไร

ตกลงเป็นอะไร ยังหาคำตอบไม่ได้

พักไว้ก่อนเดี๋ยวเงียบๆค่อยพิจารณาไตร่สวนตัวเองใหม่

ขอบคุณlearn .How to learn ค่ะ