เรียนคุณศรีกมล

ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจค่ะขอบคุณแทนพี่น้องชาวบ้านรางโคกขามที่เขาไม่มีโอกาสเห็นเรื่งราวของตัวเองจากบทความนี้เพราะที่นั่นไม่มีอินเตอร์เน็ตค่ะ และหากมีโอกาสครูต้อยจะนำความคิดเห็นในบันทึกนี้ย้อนกลับไปเป็นแรงบันดาลใจ แรงใจกระตุ้นสำนึกรักบ้านเกิดให้กับคนรุ่นใหม่