ขอบคุณน้องครูปูค่ะ

ที่นี่เลยน้องพี่

แนวแสมขาวข้างหน้าเพียง 2-3ต้นก็หมดแล้วเหลือแต่ทะเลเวิ้งว้าง บริเวณที่ปลูกนี้เป็นสนามฟุตบอลของเด็กน้อยในหมู่บ้านที่น้ำทะเลท่วมถึง ขึ้นลงจนชำนาญ หอบเอาคะยอมารวมตัวเป็นผืนดินน้อยหลังจากถูกพายุลินดาซัดเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว

เห็นมั๊ยค่ะ ทะเลชัดๆจากแนวที่น้องจิตอาสาทั้ง 2 คนยืนอยู่ หากมองถอยลงทะเลไปประมาณ กิโลกว่าๆ มันคือที่ๆเด็กๆเคยวิ่งเล่น มันเป็นหมู่บ้านประมาณ 110 หลังคาเรือน แต่วันนี้ถอยร่น เข้ามา และเหลือเพียง 20 หลังคาเรือนที่ยอมตายที่นี่ เพื่อรักษาผืนแผ่นดินนี้ไม่ให้ทะเลบุกยึด