สวัสดีคะอาจารย์ ของคนชนบท
- อ่านแล้วก็อดคิดไม่ได้
- คนจนที่วังตอตั้งก็คนไทย คนรวยที่กรุงเทพหรือจังหวัดอื่นๆ ก็คนไทย
- อดคิดไม่ได้ว่าทำไม การแลกเปลี่ยน โดยเฉพาะการยืมเงิน(ซึ่งเป็นทุนที่ขาดแคลนมากในบ้านคนจน) ข้ามชุมชนถึงทำระหว่างจังหวัดอื่นๆ ที่มีเงินส่วนเกินในชุมชน ไปยังวังตอตั้ง ไม่ได้
- อาจต้องใช้สายสัมพันธ์อะไรสักอย่าง ไม่อยากใช้ถึงคำว่า กลไกสังคม เพราะดูจะแข็งไปสำหรับ การยืม
- หากใช้วิธีการอย่าง หนองสาหร่าย ใช้ความดีค้ำประกัน เงินกู้ และไม่ต้องคิดดอกเบี้ย หรือคิดแต่อัตราต่ำมาก เพราะเขาเป็นคนจน ชุมชนอย่าง หนองสาหร่าย จะทำกับคนนอกพื้นที่ด้วย จะได้มั้ย ทำไม
- ทำไมสายสัมพันธ์ระหว่าง "เพื่อน" ถึงสามารถยืมกันได้ บางครั้งไม่ได้เงินคืนด้วยซ้ำแต่ยังคบกันอยู่ เพราะเห็นใจกัน แต่ทำไม ชุมชน ถึงทำแบบนี้ไม่ได้
- ขาดอะไรอยู่สักอย่างรึเปล่า คิดไม่ออกแล้วคะ...
ขอบคุณที่นำมาแลกเปลี่ยน และขอบคุณที่อดทนอ่าน การคิดไปเรื่อยๆ คะ
รัช