เดี๋ยวนี้เด็กไทยก็เรียนหนักขึ้นไม่แพ้กันค่ะ น่าสงสาร ส่วนหนึ่งมาจากการผลักดันของพ่อแม่ที่อยากให้ลูกเป็นในสิ่งที่ตัวเองต้องการ แต่ไม่ได้ถามเด็กว่าอยากทำหรืออยากเป็นแบบนั้นไหม ทุกคนควรมีสิทธิที่จะเลือกวิถีชีวิตของตนเอง ไม่ควรเอาความคาดหวังของคนคนหนึ่งไปใส่อีกคนหนึ่ง หรือเอาสิ่งที่ตัวเองคิดดีไปกำหนดเป็นมาตรฐานแก่อีกคนหนึ่ง จากจุด A ไปยังจุด B มีวิธีเดินสารพัดทางที่จะไปถึง และโลกนี้ก็ไม่ได้มีแค่ A กับ B แต่มี C D E F และอีกมากมาย แต่คนที่ไม่เข้าใจและชอบบงการ คิดว่าชีวิตมีสูตรสำเร็จแค่ A กับ B ก็มักจะคาดหวังคนอื่นให้ทำตามที่ตัวเองคิด

นี่ตอนที่หลานจะสอบเขาไม่อ่านหนังสือ เราก็เตือนว่าไม่อ่านเหรอ ถ้าสอบไม่ได้ก็ต้องรับผลนั้นไปเองนะ อาไม่เกี่ยว ตกก็เรียนซ้ำชั้น ตัวเองก็อายเอง ไม่รู้จะไปดุทำไม หรือเคี่ยวเข็ญไปทำไม เราเป็นผู้ปกครองมีหน้าที่เตือนหรือพูดในสิ่งที่เห็น ส่งเสริมเท่าที่เราให้ได้ ส่วนการตัดสินใจนั้นก็ชีวิตเขาเองจะเลือกไม่เลือก ทำไม่ทำ หรือทำอะไรก็ได้รับผลนั้นไป ไม่ต้องไปป้องกันถ้าไม่อันตรายถึงชีวิต เมื่อเจอแล้วก็จะเกิดการเรียนรู้ว่าเป็นอย่างไร ถ้าต้องการให้ผลเป็นอีกอย่างก็ต้องเปลี่ยนวิธีคิดและกระทำของตัวเองค่ะ ดูเหมือนไม่สนใจหรือปล่อยปะ แต่จริงๆ คือเราเคารพสิทธิซึ่งกันและกัน ต่างฝ่ายต่างทำหน้าที่ส่วนของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ที่เหลือไปคาดหวังหรือซีเรียสมากๆ ก็ทุกข์ใจทั้งสองฝ่าย