ขอบคุณครับ ผมก็เห็นด้วยกับอาจารย์ว่า ปุถุชนคนทั่วไปต้องทำกัน ผมคงสะท้อนความรู้สึกส่วนหนึ่งของคนมีเส้น หรือถ้าอย่างสุภาพคือ คนมีโอกาสทางสังคมคนหนึ่ง ความคิดคำนึงเหล่านี้มันมีค่าในการเตือนจิตใจของผมอย่างมาก

ผมคงปรับความคิดเพิ่มเติมทีเคยฝันว่า คนมีโอกาส ควรใช้ โอกาสเหล่านั้นอย่างเหมาะสมคุ้มค่า และระแวดระวังการใช้โอกาสนั้นทำร้าย เอาเปรียบผู้คน มากเกินไป ออกไปสู่อีกมุมมองหนึ่งที่น่าจะเป็นเชิงบวกมากกว่า ก็คือ ฝันไปไกลๆว่า สิ่งที่ทำง่ายกว่ามาก คือ การที่คนอย่างพวกเรา ที่อยู่ใกล้ความทุกข์ของผู้คนมากกว่า จะได้มีช่วยกัน เปิดโอกาสแก่ผู้ที่ไม่มีโอกาสเหมือนอย่างพวกเรา ให้เข้าถึงการบริการจากหัวใจเรา ถึงแม้จะไม่เท่าที่เคยให้แก่อาจารย์ พี่หมอ หรือเพื่อนๆ คนที่เรารักหรือคุ้นเคย ก็ขอใ้ห้ได้ให้มากกว่าที่เคยสักวันละรายสองราย

ผมว่าแค่มีเวลานั่งฟังพวกเขาสักนิด ใจเย็นสักหน่อย ช้าลงบ้าง เหมือนตอนฟังลูกหลานเราเรื่องที่เขาอยากเล่าให้เราฟัง สิ่งดีงามคงเกิดขึ้นได้ทุกวัน นะครับ

ขอบคุณมากๆอีกทีครับ

วราวุธ