เคยเอาความเป็นแม่ ไปแก้ปัญหาในหน่วยงานค่ะ (เบี่ยงเบนประเด็น??จนน้อง ๆ งง)

เขาจะเข้าชื่อกันเพื่อ(ฟ้อง)กล่าวโทษ คน ๆ หนึ่งต่อหัวหน้า นัยว่า ทนไม่ได้แล้ว ขอเซ็นชื่อ..ออก อย่างนี้ต้อง..เอาออก

ดิฉันใช้ความคิดจนเกือบ(สติ)แตกอยู่สองสามวัน

ถึงวันรวมพลจริง

เรารีบกล่าวนำก่อนแว่บหนึ่งว่า

"เราอยู่กันมานานแล้ว เหมือนครอบครัว"

"สมมุติเราเป็นแม่..พี่ใหญ่ก็ได้เอ้า ลูกคนหนึ่ง แม่ก็อยากสอน อยากสั่ง แต่หวังว่าคงไม่หวังให้เราตีเขาจนแตก..นะ"

หลังจากนั้น.................
..............
.............
......

...........คือบางคนก็..ฉอด ฉอด ฉอด สั้น

บางคนก็ยาว.....................................

 

"เอาเลย ไหนขาดประเด็นไหนอีกบ้าง"

"ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ณ ที่นี้ก็มีลูก(เป็นแม่)กันหลายคน"

"เอ้าลองพูด แสดงหน่อยว่าจะสอนเขาคนนี้ อย่างไร"

................................อีกเยอะ............................

ทว่า พอจะปิดประชุมย่อยและลับ
มีคนหนึ่งซึ่งไม่ใช่เรา หยิบยกคำพูดเรามา พูดซ้ำว่า

"เอาเถอะนะ ให้โอกาสเขาอีกสักหน่อย วันนี้ก็เพิ่งดุลูกที่บ้านมา..พี่ขอบายรายนี้ไปก่อน"  โอ เข้าทางเรา!!!

จวบวันนี้ เจ้าตัวปัญหาก็ยังอยู่กับพลพรรค อย่างชื่นมื่น

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย..อิ อิ

เม้นท์กลาง ๆ ค่ะ