(39)

 

 

 

การรู้เท่าทันการสื่อสาร : ฝึกคนให้รู้จักให้ มีหัวใจแบบ"แม่"

ดิฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าอยากฝึกเด็กๆให้เป็น ”…คนดีที่เก่ง...”
ไม่ว่าเขาจะไปอยู่ที่ไหน ก็(สามารถร่วม)สร้างความรักความผูกพันให้เกิดขึ้นที่นั่น

หรือถ้าที่นั่นเขามีความดี มีความรักความผูกพันอยู่แล้ว ก็อยากให้เด็กๆเป็นคนหนึ่งที่จะร่วมสานต่อความรัก ความผูกพัน ความเอื้ออาทรกัน ให้เข้มแข็งยั่งยืนต่อไป ...เหมือนความรักของแม่กับลูก

ดิฉันเห็นวิธีคิดแบบ "แม่" แล้วทึ่ง ชอบ มีความสุข ดิฉันไม่เคยเป็นแม่คน แต่เคยเห็นคนเป็นแม่มานับคนไม่ถ้วน ความเป็นแม่ ช่างเต็มไปด้วยความอบอุ่นละเอียดอ่อน

ถึงแม้จะมีความเห็นแก่ตัวของปุถุชนอยู่บ้าง แต่ก็มีความเสียสละคละอยู่ในความเห็นแก่ตัว (เช่นการคิดถึงลูกของตัวเองก่อนลูกคนอื่นบ้างในบางครั้ง) เป็นความเห็นแก่ตัวตามธรรมชาติที่รับได้...   ดิฉันคิดเอาตามที่เห็นว่า หัวใจของความเป็นแม่ คือการให้อย่างมีวุฒิภาวะ

ความเสียสละที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นจะเกิดตามมาเองเมื่อมนุษย์ได้เรียนรู้ ว่าตนพร้อมจะเสียสละเพื่ออะไร

เพื่อการสร้าง เพื่อการให้ หรือเพื่ออะไรอีกล้านแปดที่ไม่ใช่การทำลายแบบขาดปัญญา

ขออภัยด้วยเถิดนะคะ สำหรับท่านที่เห็นแย้งหรือต่างไปจากนี้ ในประเด็น"ความเป็นแม่"ของปัจเจก ที่มิได้เป็นไปตามอุดมคติเสมอไป คือว่าจากใจจริง....ดิฉันเข้าใจ... แต่ตอนนี้ยังไม่ทราบจะยกอะไรมาเป็นภาพตัวแทนให้ชัดไปกว่านี้

 

.............................................................................

ปรับเพิ่มเติมจาก เว็บไซต์วิชาการด็อตคอม กระทู้ การรู้เท่าทันการสื่อสาร (Communication Literacy)  ความเห็นเพิ่มเติมที่ 71 (11 ก.พ. 2550)