คุณเดย์คะ...แป๋มรู้สึกสะเทือนใจจากเรื่องที่คุณเดย์ได้เล่าถึงความผูกพันธ์ระหว่างงานที่ทำกับตัวคุณเดย์เอง.. น้ำตาคลอเบ้านิดนึง...(อายจัง)คุณมีแง่คิดและมุมมองที่แป๋มแอบอมยิ้มบ่อยๆ น่ารักดีค่ะ เพราะวันทั้งวันนอกจากงานประจำแล้ว ยังต้องเร่งงานวิจัยอีก แต่ไม่ใช่เป็นการบ่นนะคะ เพียงแต่อยากเล่าให้คุณฟังเท่านั้นค่ะ

ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยม เป็นกำลังใจให้นะคะ