สวัสดีครับคุณแป๋ม

อิอิ เดย์ก็ขอมีด้านนี้บ้างนะครับ ซึ่งเป็นรสชาติที่เรียกได้ว่าเข้าปากเราเองโดยตั้งใจหรือไม่ก็แล้วแต่ และต้องลิ้มลองมัน

ผมบันทึกเรื่องนี้ไว้เพื่อเป็นการขอบคุณกีต้าร์ตัวนั้นที่ทำให้ผมสำนึกน่ะครับ :)

อยากบอกคุณแป๋มว่าที่ผมเดินทางอย่างระมัดระวังมาถึงวันนี้ได้ก็เพราะการสูญเสียครั้งนี้แหละครับ :)

ผมขอบคุณเค้าทุกครั้งที่คิดถึงครับ ให้ผมไม่พลาดเรื่องใหญ่ๆต่อๆมาในชีวิต :)

"บางอย่าง การคร่ำครวญไป ก็มิอาจทำให้อะไรดีขึ้น สู้เปิดมุมมองใหม่ๆแล้วก้าวต่อไปเพื่อวันแห่งชัยชนะที่สดใส รอเราอยู่ข้างหน้า ลิบๆๆๆๆนั่นไงคะ.."

เป็นประโยคที่ปลอบโยนกันและกันได้อย่างดีเลยนะครับ ต้องขอบคุณมากๆที่เป็นกำลังใจให้ผมและเพื่อนๆชาวG2Kเสมอมานะครับ

ครูแป๋มก็เป็นหนึ่งในอาชีพที่ผมยกย่องด้วย...เห็นมั้ยครับ :)