สวัสดีค่ะอาจารย์ wwibul 
ที่เคารพยิ่ง
- แอมแปร์ดีใจที่สุดเลยค่ะที่อาจารย์แวะมา และขอบพระคุณอย่างที่สุดค่ะสำหรับประโยคนี้ของอาจารย์
- การรู้เท่าทัน เป็นเรื่องที่จำเป็นมากสำหรับเด็กยุคใหม่ ซึ่งดูเหมือนว่า จะยังขาดมากเช่นกัน มีการนำเรื่องนี้เป็นประเด็นสำหรับเด็ก เป็นกุศล
- ถือเป็นคำพรจาก"ครู"ที่แอมแปร์เคารพรักยิ่งนะคะ
- ความคิดเห็นของอาจารย์ทั้งในบันทึกต่างๆและในอนุทิน เชื่อมโยงทั้งความ"รู้รอบ"และความ"รู้จริง"ในศาสตร์เฉพาะที่ลึกซึ้งแม่นยำ นำเสนอด้วยอารมณ์ขันที่เฉียบคม และสั้น กระชับ จับใจ
- นึกถึงเรื่อง ยู่ อ๋า เว่นค่ำ ของอาจารย์ทีไร ยังขำกลิ้งเท่าเดิมไม่มีตกหล่น : )
- แถมด้วยเรื่องทุเรียนและวัตถุอันตรายของอาจารย์ที่ทำให้แอมแปร์หัวเราะท้องคัดท้องแข็งทุกที อารมณ์ขันของอาจารย์"เข้ม"จริงๆ
- อาจารย์เป็นแม่แบบของการเขียนสื่อสารอย่าง "short clear and precise" ของแอมแปร์เลยค่ะ
- วิธีกระตุ้นการเรียนรู้"เมื่อเปิดทีวี" ด้วยการ "ปิดเสียง ดูภาพอย่างเดียว แล้วลองไตร่ตรอง" ของอาจารย์นั้น "เฉียบ"มากค่ะ
- การดูภาพเคลื่อนไหวจากโทรทัศน์เพียงอย่างเดียว ไม่มีเสียงประกอบใดๆ ผู้รับสารย่อมเกิดข้อสงสัย เกิดคำถาม และเกิดจินตนาการต่างกันไปตามกรอบความรู้และประสบการณ์ภูมิหลังของตน
- ความไม่เข้าใจ หรือความคลุมเครือ ไม่ชัดเจน มักเป็นสิ่งที่มนุษย์ทนไม่ได้ องค์ประกอบของสื่อที่ไม่ครบชุดนี้จะทำให้เกิดความอยากรู้ เกิดข้อสงสัย และนำไปสู่การพยายามคิดเชื่อมโยงและพยายามทำความเข้าใจ "มุมมอง" ของผู้เลือกนำเสนอ"ภาพ"เหล่านั้น
- และจะนำไปสู่การ"แปลความ ตีความ"ความหมายในระดับชั้นต่างๆอย่างละเอียดลึกซึ้งมากขึ้น
- โดยเฉพาะเมื่อมีครูคอยตั้งคำถามกระตุ้นการเรียนรู้ที่เหมาะสม
- เป็นแบบฝึกหัดที่ทำให้เกิดวิจารณญาณ เกิดทักษะการรู้เท่าทัน และการรู้เท่าทันการสื่อสารที่ดีมากๆค่ะ
- ขอบพระคุณอาจารย์ wwibul อย่างสูงค่ะที่แวะมาให้ข้อคิดที่เป็นประโยชน์ยิ่ง และแอมแปร์ขออนุญาตนำไปใช้จริงแน่นอนในเทอมหน้า
- ได้ผลเป็นประการใดแอมแปร์จะรีบตรงรี่ไปรายงานอาจารย์โดยเร็วพลันนะคะ
- ขอบพระคุณอาจารย์มากๆอีกครั้งค่ะ : )