สวัสดีค่ะคุณเดช วรฉัตร พี่โยคี

เข้าใจดีที่โลกเราเข้าสมัย

ทุกสิ่งได้แปรเปลี่ยนเวียนผลัดผล

ถึงคราวต้องอำลาชะตาตน

ให้กมลบันทึกไว้ในตำนาน

เป็นประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งพึงศึกษา

แม้นโลกาภิวัฒน์ที่ฉาดฉาน

มิควรลืมสิ่งสำเร็จจากเหตุกรณ์

เพื่อประสานรอยต่อแต่พอควร

แม้นคิดใหม่ได้เห็นเป็นรูปนาม

คงความงามหนเก่าเฝ้าสืบสวน

โลกจึ่งได้ดีแท้มิแปรปรวน

โปรดคำนวณครวญใคร่ก่อนสายเกิน

...........................

ขอบคุณบทกลอนสอนใจ ให้เห็นคุณค่า ของการสักแต่ว่า

อ่านแล้วสบายใจมากๆค่ะ