น้องญ.ปุ้ยค่ะ

อิอิ พี่ก็เหมือนกัน เวลาเอา Fw:mail มาลงบันทึก ทำให้ตัวใหญ่ไม่ได้หลายครั้งแล้วค่ะ

ทำให้เพื่อน ๆ ต้องทนตาเปียกตาแฉะกัน

แต่อ่านแล้ว ก็นึกถึงตัวเอง

พี่ก็เขียนไดอารี่ถึงเค้าทุกวัน แต่ดันมาเขียนในโลกของ gotokhow

คิดว่า เค้าคงจะได้ผ่านมาเจอ

แล้วก็เจอแล้ว แล้วก็จากไปแล้ว

พบแล้วจากกัน ธรรมดาจริง ๆ

ถ้าไม่พบ ก็จะได้ไม่จาก

รู้งี้อย่าพบกันดีกว่า

เหมือนพี่ใยมดกับน้องญ.ปุ้ยก็เหมือนกัน

ไม่เคยเจอกัน แต่เวลาได้อ่านบันทึก ได้ให้กัน ต่อมความสุข มันทำงานของมันเอง อิอิ

แต่เราพบกันก็ต้องจากกันอีกอยู่ดี

จริงมั้ยค่ะ ไม่มีใครที่จะไม่เจอความพลัดพราก ทุกอย่างเราต้องพลัดพรากจากมันไป

เหอเหอ ใยมดน่ะใยมด

ขอให้น้องญ.ปุ้ยมีความสุขน่ะค่ะ

ยิ้มๆๆๆๆๆๆๆๆสู้ๆๆๆๆโว้ยค่ะ

กุ รัก เมิง น่ะ

เขียนแบบนี้ ถูกต้มมั้ยค่ะ น้องญอ