สวัสดีค่ะครูของแผ่นดิน
- ฟังเพลงที่นี่ไม่มีครู ประกอบกับการอ่านบันทึกนี้ สะเทือนใจเป็นที่สุดเลยค่ะ
- ทุกคนอาจมีเหตุผลของตนเอง หลายๆประการ ทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดใหกับชีวิตของตนเอง ต่างมีที่ไปที่มา และมีเหตุผล...
- เด็กๆ เค้าก็ควรจะมีสิทธิ์เลือกว่าเค้าต้องการอะไร มีใครถามเค้าบ้างหรือยัง?
- คิดถึงเมื่อครั้งเป็นครูอาสาบนดอย แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ก็ผูกพันธ์ แม้ยามจากมา
- คิด เฝ้าคิด และถามตนเองว่า อยู่ได้ไหม...แต่...นั่นสิคะทำไมต้องมีแต่...หันหลังกลับมา..คนที่คอยหวังพึ่งพาในยามแก่เฒ่า ใครเล่าจะดูแล...ไม่มีเลย...มีเราเพียงคนเดียว
- นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่ได้ทำตามความฝันให้เต็มร้อย...ได้ทำมฝันเพียงเล็กน้อยเท่าที่มีโอกาส...แต่ก็สุขใจ...ที่ยังได้ทำตามฝัน...
- ไม่ว่าแววตาเด็กๆที่ไหน...คงละห้อยเศร้า...เมื่อยามที่ครูต้องจากมา...ยังจำภาพนั้นได้ติดตาติดใจ...
- การศึกษาไทย เมื่อไหร่หนอ...จะมีความทัดเทียม เสมอภาค ในที่ห่างไกล เพียงแค่มีครู มีนักเรียน ที่ไหนๆก็งเป็นโรงเรียนได้
- เป็นกำลังใจให้คุณครูค่ะ ขอได้อย่าพึ่งท้ออย่าพึ่งสิ้นหวัง ขอเพียงยังมีความฝัน ความหวัง พลังใจก็ตามมา
- ปล. ครูแผ่นดินมีกิจกรรมดีๆสร้างจิตสำนึกที่ดีงามเรื่อยๆต่อไปนะคะ
- เป็นกำลังใจค่ะ ^_^