พอถึงวัน วาเลนไทน์ ใจแสลง

กุหลาบแดง ดอกนี้ ไม่มีค่า

เก็บจากดอย ป่าใหญ่ ไร้ราคา

แต่เต็มค่า หัวใจ ที่ให้เธอ

 

 

ไม่มีค่า ในใจ ให้คิดถึง

ก่อนเคยซึ้ง ตรึงใจ ให้เสมอ

กุหลาบเก่า ในช่อใหม่ ยื่นให้เธอ

กุหลาบดอย คอยเก้อ เธอไม่แล

 

 

จะเจ็บช้ำ เพียงไหน ตัดไม่ขาด

น่าอนาถ ปล่อยใจ ให้เป็นแผล

ยังรักเขา คงมั่น มิผันแปร

หมดทางแก้ รักษา สิ้นยาเยียว

 

 

ผ่านมาอ่าน ตรงนี้ ที่วันไหน

ฝากหัวใจ คนป่วย ช่วยเฉลียว

เหลือหัวใจ ดวงนี้ ที่ซีดเซียว

เธอคนเดียว เท่านั้น ที่ฉันรอ

 

 

ขอเพียงหนึ่ง น้ำใจ แค่ปลายก้อย

คนจากดอย ชื่นใจ ให้ตามขอ

เอาไว้ห่ม ใจคนยาก มากเกินพอ

เฝ้าแต่รอ วาเลนไทน์ ได้เธอคืน