สวัสดีครับคุณWasawat Deemarn

ผมเป็นอีกคนที่ชอบมองลุงสามล้อเหมือนกันครับ ชวนให้สองขาอย่างเราคิดอะไรได้ต่างๆนานา เป็นความสุนทรีของชีวิตอย่างหนึ่งเลยล่ะครับ ชอบถามลมว่ารุ่นลูกหลานเราจะมีโอกาสได้นั่งสามล้อช้าๆชมเมืองไหมหนอ เด็กๆเคยนั่งกับคุณย่าตอนฝนโปรย ก่อนออกตัวลุงสามล้อก็จะเอาผ้าม่านพลาสติกใสที่ม้วนไว้ที่คิ้วประทุน คลี่ลงมาปกปิดคลายเปียกให้เรา

เห็นเช่นเดียวกันกับคุณWasawat และพี่จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร นะครับว่านี่คือข้อคิดชีวิตจริง ที่ขับเคลื่อนบนผืนดินเรามา ก่อนหน้าม้าหนุ่มเฟอร์รารี่คันใดจะมาผยองบนท้องถนน แล้วเหยียดแคลนตาลุงแก่ๆปลดระวางของเรา

ผมจึงขออนุญาตคุณWasawat วางรูปลุงสามล้อที่ถ่ายเก็บไว้ในอุดรธานี ให้ได้มาสนทนากับลุงสามล้อเชียงใหม่ที่ห้องนี้นะครับ  อดร่วมสนุกไม่ได้จริง จริง :)