ความเห็น 114559

หนี้สินภาคประชาชนกับการพัฒนาชนบท

 

  ปลอดหนี้ = ปลอดทุกข์

  ปลอดอบายมุข = ต้องปลอดกิเลศ

  แต่ไม่มีใครทำได้ เพียงแต่รู้เท่าทัน

   มันก็จะค่อยๆลดไปเองนะโยม!!

   อาจารย์อย่าไปยุ่งกับหนี้คนอื่นนะ

  เพราะเขาได้คิดอย่างอาจารย์

 เขาเปลี่ยนชื่อใหม่แล้ว เขาเรียกว่าเครดิท

  ใครมีเครดิทมาก ถือว่าเก่ง มีฝีมือ

  นั่นก็หมายความว่าหนี้มี 2 สถานะ

  หนึ้จนรวย เรียกว่าเครดิท

  หนึ้คนจน เรียกว่า กองทุกข์หมู่บ้าน

  ปราชญ์อีสาน อธิบายเรื่องนี้ไว้ ดังนี้

   มีเกินใช้ ได้เกินกิน เราก็รวย

   กินเกินได้ ใช้เกินมี เราก็จน

  คนสมัยนี้เขาไม่กล้วจน ยังอยากจนกันจนตัวสั่น

  ในหลักการพัฒนา

 " เงินกับความรู้ต้องควบคู่กันไปพัฒนา"

  ขืนหว่านแต่เงินออกไปอย่างเดียว 

   เขาเรียกว่านโยบายประชาเข้าตาจน

  ที่จริงมันก็ไม่น่ากลัวหรอกนะความยากจน

  เสียอย่างเดียว พวกลูกทุ่งร้องเพลงเยาะ..

 " กอดกับคนจนหน้ามลน้องบ่นว่าเหม็น"

  ถ้าหวานใจไม่ร้องเพลงนี้ ผมพอใจที่จะจนแบบเหม็นบ้างหอมบ้าง ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา เพราะไม่ว่าสวยแต่ไหนตดออกมาก็เหม็นกันทั้งนั้น  มันจึงเป็นที่มาของคำว่า " มนุษย์ขี้เหม็นเคี่ยวเข็ญเทวดา" ยังไงละ โยมแวง.!!