สักวานักกลอนนอนเปล่าเปล่า

คงหงอยเหงาอารมณ์จนขมปี๋

หยิบปากกามาเวียนเขียนกวี

จึงแฮปปี้ ดีใจ สดใสพลัน

อ่านกลอนครูป.หนึ่ง แสนซึ้งจิต

ทั้งสอนศิษย์สอนลูกผูกจิตมั่น

สมศักดิ์ศรีครูดีเมืองสุพรรณ

ขอปรบมือสนั่นให้ท่านเอย