รู้สึกเห็นใจค่ะ  ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ........

อยากให้ความเห็นว่า  ไม่ว่าเราจะทำอะไร ขอให้ใช้กำลัง และสติปัญญาของเราเองในการตัดสินใจ  เพราะถ้าคุณได้รับการมอบหมายให้ทำงานสิ่งใดอยู่ ย่อมเรียกได้ว่า คุณเป็นผู้ได้รับความไว้วางใจ จากเจ้านาย และมีสิทธิ์ตัดสินใจในงานนั้นๆ  ส่วนเรื่องอื่นๆ และเพื่อนร่วมงาน ก็เกื้อกูลกันไปตามหน้าที่และตามกำลังที่เราสามารถจะทำได้โดยไม่เบียดเบียนตัวเอง.....

ไม่มีใครสามารถไปเอาใจใส่ต่อคนรอบๆ ตัว เราได้ทั้งหมดหรอกค่ะ  100พ่อ+1,000แม่ คูณออกมาแล้ว หมื่นแสนความคิดทีเดียวนะคะ.....

ฝากลิ้งค์ ธรรมะ พรหมวิหาร 4 มาให้ลองอ่านดู นะคะ

http://blog.spu.ac.th/print.php?id=9367