สวัสดีค่ะ พี่อาจารย์ Wasawat Deemarn

เป็นจริงตามที่พี่อาจารย์ กล่าวมาทั้งหมดเลยค่ะ

และ ใบไม้ อยากจะขอเพิ่มเติมสิ่งที่ได้เคยเห็นมาค่ะ...........

มีนักศึกษาแพทย์ ที่เป็นปีสุดท้าย  ไม่เข้าใจ ความเจ็บปวดแบบ suffer ของคนไข้ รวมทั้งญาติมิตร ของคนไข้  เขาใช้เข็มทิ่มๆๆ  ตามตัวคนไข้ระยะสุดท้าย เหมือนกับกำลังจิ้ม กบ หรือ สัตว์ทดลอง  ต่อหน้าต่อตาญาติคนไข้..... ด้วยค่ะ

มาถึงวันนี้ ยังไม่เคยลืมเลย  และคิดว่า การผลิตบุคคลากร ที่จะต้องรองรับ การใช้ความรู้ในการช่วยชีวิตคน  มีความจำเป็นที่ต้องเริ่มต้น นอกจากเด็กที่เก่งด้านความรู้ วิชาการแล้ว จะต้องให้มีความพร้อมทางจิตใจ และเข้าใจความพร้อมนี้..... ด้วยความรู้สึกจากจิตใจจริงๆ ไม่ใช่แค่อ่านหนังสือ แล้วรับรู้บนโต๊ะหนังสือ กระดาษสอบ..........

โลกนี้กว้างใหญ่นัก   เราไม่สามารถแยกแยะได้ว่า  คนที่มีความทุกข์ ทางร่างกาย มากกว่า หรือ น้อยกว่า ความทุกข์ ทางจิตใจ สักเท่าไรน่ะค่ะ  และความทุกข์ทางจิตใจของคนเรา ก็ซับซ้อนกว่าทางร่างกาย มากมายนะคะ

(อิ อิ อิ  มาทิ้งรอยแล้วนะคะ พี่อาจารย์  แต่รู้สึกเรื่องจะลึกไปหน่อยนึงค่ะ..........)