สวัสดีคะอาจารย์

วันนี้การแก้ปัญหาหนี้เสียทั้งในระดับ หมู่บ้าน และ ตำบล(จากตัวอย่างที่นครศรีฯ) พบว่าการแก้ปัญหายังเลือกที่จะรักษา "ความสัมพันธ์" มากกว่า "กติกา"

กลุ่มกองทุนหมู่บ้านสระแก้ว มีกิจกรรมในกลุ่มเหมือนสถาบันการเงินทุกประการคือมี การฝากสัจจะ ฝากพิเศษ ฝากหุ้น กู้เงินธกส. รวมเงินหมุนเวียน 3 ล้านบาท แต่ยังไม่ยกระดับเป็นสถาบันการเงิน ประธานบอกว่าหากเปิดเป็นสถาบันฯ กลัวนายทุนเข้ามาเอาเปรียบคนจน ในขณะที่ สถาบันการเงินโมคลานกับบ่อนนท์ ให้ความเห็นว่า นายทุนย่อมเข้ามาเป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้ การที่นายทุนนำเงินมาฝากสถาบันนับว่าสถาบันประสบความสำเร็จที่สร้างความเชื่อมั่นให้แก่นายทุนได้ แต่มีความเสี่ยงหากเกิดการถอนจำนวนมาก การป้องกันความเสี่ยงตรงนี้คือพยายามสร้างเครือข่ายสถาบันการเงิน ต้องมีการยืมเงินระหว่างกันได้ในกรณีฉุกเฉิน(คือมีการถอนเงินมาก สถาบันมีไม่พอจ่าย)

วกกลับมาที่เรื่องการแก้ปัญหาหนี้เสีย ที่กองทุนหมู่บ้านสระแก้ว และสถาบันการเงินควนกรด(ระดับตำบล) บอกว่าการแก้ปัญหาหนี้วันนี้คำนึงถึงความสัมพันธ์ การฟ้องร้องต่อลูกหนี้ ทั้ง 2 กลุ่มเลือกที่จะไม่ทำ เนื่องจากเกรงเรื่องความแตกแยกในหมู่บ้าน ตำบล และจะโยงมาสู่ความเชื่อถือของสมาชิกที่มีต่อสถาบันลดลงด้วย บอกว่าได้ไม่คุ้มเสีย

(ขออนุญาตแลกเปลี่ยนคะ)