adayday

มีอุปมาเปรียบเทียบว่า ทุกข์เหมือนของหนัก ส่วนสุขเหมือนของเบา ว่า...

• จกฺกํว วหโต ปทํ  = (ทุกข์ย่อมติดตามไป) เหมือนล้อติดตามรอยเท้าโคตัวที่กำลังลากเกวียน
• ฉายาว อนุปายินี = (สุขย่อมติดตามไป) เหมือนเงาคอยติดตามตัว

.....

นายนพ

วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--

นั่นแหละบัง หนักใจหนอ! หนักใจหนอ! หนักใจหนอ!

ชีวิตก็เป็นทำนองนี้แหละ เรามักเห็นเศษละอองที่ขอบตาของคนอื่น แต่มักไม่เห็นท่อนซุงที่หางตาของเรา...

........

small man~natadee

คนวัยกลางคน มักจะเป็นอย่างนี้ เพราะมีปัญหารุมสุ่มที่จัดการได้ไม่หมด กล่าวคือ ปัญหาภายในครอบครัวของตัว ปัญหาพ่อแม่และญาติพี่น้องทั้งของตนเองและคู่ชีวิต ปัญหาการทำงาน ปัญหาเพื่อนฝูง... เผลอเมื่อไหร่ รู้สึกหนัก ! ทันที ครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำๆ ซากๆ...

อาตมาอยู่วัด แม้ปัญหาบางอย่างจะไม่มี ก็ยังรู้สึกหนักเลย... จึงคิดว่าเพื่อนๆ อยู่บ้าน คงต้องหนักกว่า...

.......

เจริญพรทุกท่าน