มีช่องว่างเกิดขึ้นระหว่างเด็กห้องท้ายกับเด็กห้องอื่นหรือผู้อื่นเสมอ
ความเป็นเด็กห้องท้ายเหมือนถูกตราหน้าจากสังคมทั้งๆที่เขาไม่ได้ผิดอะไรเลย
ปัจจัยอื่นทางสังคมต่างหากเป็นผู้กำหนดเขา
ทำให้ถูกทอดทิ้ง ขาดการเหลียวแลเอาใจใส่

คุณครูแป๋มจิตอาสามาเป็นผู้ลดช่องว่างด้วยวิธีการต่างๆที่เข้าหาเด็ก
กิจกรรมจะเป็นตัวเชื่อมระหว่างระหว่างลูกศิษย์กับครู
ครูแป๋มได้ให้กิจกรรมกับเด็กห้องท้ายไปหลายอย่าง
ทำให้มีความใกล้ชิดระหว่างศิษย์กับครู

กิจกรรมแต่ละอย่างล้วนก่อผลผลิทางปัญญาให้กับศิษย์
สอนให้เด็กรู้จักคิดคือสิ่งที่ครูแป๋มต้องการ
เพราะทักษะชีวิตไม่ใช่การท่องจำ
แต่เป็นการเรียนรู้ด้วยตนเอง รู้เอง แก้ปัญหาเอง
นี้คืออาวุธที่ครูแป๋มมอบให้ลูกศิษย์

ลูกศิษย์ได้เรียนรู้ถึงคุณค่าในสิ่งที่ตนกระทำ
ดั่งตัวอย่างที่ครูแป๋มยกมาให้เห็นในวันนี้