ในความเป็นเพื่อนไม่มีคำว่าเสียใจ  ที่เพื่อนมีความรู้สึกแปลกแยกเพราะผมกับท่าน  มักมีความเห็นแตกต่างกันเสมอแต่อยู่ในพื้นฐานของคำว่า " เพื่อน "  ผมไม่เคยนึกเสียใจเลยแต่จะเสียดายโอกาศมาก  หากเราไม่ได้เป็นเพื่อนรักกัน  สิ่งที่ผมคิดและเห็น   เกิดขึ้นบทความที่เจ้าของบล็อก  เคยเขียนเป็นบทความขึ้นมาเอง  เหมือนกับวันหนึ่งที่ท่านได้ลงมือเริ่มทำอะไรเราเห็นและเห็นคล้ายกับเพื่อนเรา แต่มีกระแสบางคนมองเพื่อนเราว่าหัวรุนแรงแต่สิ่งที่ผมมองเห็นคนที่เขาพูดกล่าวหาเพื่อนผม  มันไม่ใช่  หากวันหนึ่งเป็นเรื่องที่เขาคิดว่าตัวเขาถูก เขาจะไม่ยอมรับความเห็นผู้อื่นเลย(บนพื้นฐานของตนใต้บ้านเรา)มักมองเห็นว่าเมื่อมองเห็นไม่เป็นมุมเดียวกันไม่รักกันไม่เป็นเพื่อนกัน(ไม่จริงกัน)  ผมมองว่าความเห็นที่แตกต่างกันยอมจะเกิดสิ่งที่เป็นทางออกต่างกัน  ทางออกต่างกันบางครั้งก็ยังเขาคิดผมยังมองว่า "ดีกว่าที่เราคิดอีกแต่คนมักถือตนเองเป็นใหญ่ " ผมยังมองต่อไปว่าวันนี้สิ่งที่ท่านรู้และได้ดำเนินความคิดจนเป็นบทความขึ้นมานั้น    มันน่าจะถูกดำเนินการต่อไปได้  สิ่งที่ผมคิดคือเมื่อตรงนี้มันพอที่จะทำอะไรได้บางก็น่าจะทำ    ช่วยกันกับเพื่อนๆที่มีแนวคิดเดียวกัน   วันนี้จริงอยู่   ท่านอาจถือเทียนขนาดใหญ่เท่าเทียนพรรษาท่านก็จุดที่เดียว ถ้าคนไม่มาดูบ้าน(สว่างอยุ่แต่ส่วน)แต่ถ้าหากทุกคนรู้และช่วยกันจุดเทียนในบ้านกัน(หว่างทั่งประเทศไทย)ถ้าหากไม่ช่วยกันมันก็เหมือนเดิม(เขาทางเขา)แล้วจะให้คนที่มีความสามารถและเป็นที่พึ่งพาอาศัยของชาวบ้านออกไปนอกระบบกว่านี้หรือ!

ท้ายที่สุดวันนี้...ยังดีใจหากท่าน(เจ้าของบล็อก)ยังคงเป็นนักที่จะคิดและเขียนต่อไปผมมองว่าวันหนึ่งมันคงมีค่าและจะปรากฏสิ่งดีๆแก่สิ่งท่านพยายามคิดและจะเสียใจอย่างยิ่งหากวันหนึ่งท่านหยุดที่จะคิด