ขอบคุณมากนะคะคุณพันคำ

ขอบคุณมาก...พ่อยังอยู่ในใจเสมอค่ะ

แต่เหมือนชีวิตว่างเปล่า...พยายามอยู่ต่อไปให้ดีที่สุดเพื่อแม่

แต่ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะใช้เวลานานมากกว่าจะกลับมาเป็นตัวของตัวเองจริงๆ

รู้สึกเหมือนไม่รู้จักตัวเอง...เอ นี่มันชีวิตจริงหรือนิยายเนี่ย

เฮ้อ...ไม่เข้าใจตัวเอง