เพื่อนผมคนหนึ่ง รักสาวใกล้บ้าน รักมาก ทั้งสองสัญญากันว่าจะแต่งงานกัน ขอให้ฝ่ายชายทำงานเก็บเงินก่อน เพื่อนผมเป็นครูพยายามเก็บเงิน รักจริงหวังแต่ง

อยู่มาวันหนึ่ง เพื่อนผมมันทำหน้าซึมกระทือมาหาผม ชวนกินเหล้า ก็เอาซีผมชอบ (สมัยนั้น) พอเหล้าเข้าปากก็ร้องเพลงซิครับ ผมเริ่มร้องก่อนเหมือนทุกครั้ง (ฮิฮิ....ผมชอบร้องเพลง..เวลาเมา) แรกๆ ก็ชาย เมืองสิงห์ เพื่อนผมมันเฉย มือก็ไม่ปรบ ร้องลูกทุ่งมาหลายเพลง ลองลูกกรุงดููบ้าง

"ทุกวันฉันมีความสุขหัวใจ......" มันซึมเข้าไปใหญ่.....พอถึงตอนที่ว่า "......ฉันมอบถวายวัดไปพร้อมกับหญิงชายคู่บ้านนานแล้ว......" มันร้องไห้ครับ ผมเลยรู้ว่าสาวเจ้าแอบไปแต่งงานกับทหารหนุ่มนายร้อยซะแล้ว

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พบรักใหม่.....แล้วแต่งงานกันด้วยความสุข

ชีวิต...ไม่แน่นอนครับ ภาษิตอีสานบอกว่า "คาดสิได้ บินมาคือนกเจ่า....คาดสิบ่ได้ บินเจ้ยเจิดหนี" มันบ่แน่ดอกนาย

วันนี้ผมไม่เขียนในบล็อกตัวเอง ขออาละวาดแถวๆ นี้ แล้วจะไปนอนครับ ช่วงนี้งานหนักไม่ค่อยได้พัก สวัสดีครับ