ผมเป็นศิษย๋เก่านวลนรดิศ ปี 2515-19 ได้พบข้อความของอาจารย์โดยบังเอิญจากการค้นหาข้อมูลของโรงเรียน ขออนุญาตแสดงความเห็นสักเล็กน้อยว่า โลกมันเปลี่ยนแปลงและหมุนเร็วจนเหวี่ยงเอาวัฒนธรรมไซเบอร์หลอมรวมเป็นวัฒนธรรมใหม่ วิถีชีวิตใหม่อย่างน่าใจหาย ภูมิปัญญาถิ่นสืบทอดมาก็ด้วยการเห็น, ทดลองทำ, ปฏิบัติและพลิกแพลง, สุดท้ายคือถ่ายทอด ของแบบนี้สืบปฏิบัติกันมาทั้งชีวิต ผมมองว่าแท้จริงแล้วภูมิปัญญาถิ่นถูกท้าทายและปรับตัวอยู่ตลอดเวลาทุกยุคทุกสมัย เพียงแต่การเปลี่ยนแปลงในคนรุ่นเรามันถูกเร่งให้เร็วขึ้นหลายร้อยเท่าตัวจากที่เคยเป็นมาในอดีต หากมันจะสูญหายและจบลงในคนรุ่นนี้ก็คงต้องปล่อยวางกันแล้ว ให้คนรุ่นใหม่เขาดิ้นรนและหาสมดุลย์ในวิถีของเขา ในวัฒนธรรมของเขาเองและในภูมิปัญญาของรุ่นเขา เราและเขาอยู่กันคนละวัฒนธรรมแล้ว และต้องยอมรับว่าเราสร้างเขาให้เป็นแบบนั้นเองนะครับ อาจจะมีสักวันที่เขาหมดหนทางและย้อนกลับมาฟื้นฟูภูมิปัญญาดั้งเดิมใหม่อีกครั้งก็ได้

ด้วยความนับถือ