ใช่ เราก็เพิ่งเห็นอย่างลึกซึ้งไม่นานมานี่ว่า ความทุกข์ที่เกิดในใจทั้งมวลมาจากความอยาก (ของตนเอง) พออยากมากๆก็ไปเป็นอุปทาน อีก นั่น

ล้วนเกิดจากการแสวงหาความสุขโดยปล่อยใจให้ไหลเลื่อนไปตามอารมณ์ที่ปรารถนานั้น นั่นเอง และเป็นการลงทุนที่มีผลไม่คุ้มเหนื่อย อย่างท่านอาจารย์เสียจริงๆด้วย

จะทุกข์ จะสุข อยุ่ที่ใจ มิน่าเขาถึงมีคำว่า ใจเป็นใหญ่ ใจเป็นประธาน

ความสงบนั้นอยู่ที่ความรู้สึกทางใจเป็นสำคัญ

ต่อไปนี้ขอ ภาวนา เป็นชีวิตประจำวัน ตามดูรู้ความอยาก เมื่อเริ่มก่อตัว

จะได้เกิดปัญญา

จะได้ไม่บานปลายใหญ่โต (เหมือนขับรถตกเขาไปโน่น)

เพราะพอเกิดเป็นตัณหา อุปทานแล้ว ยากแสนยากที่จะ ยกรถขึ้นมาจากหุบเขานั้นได้

ขอบพระคุณท่าน