• สวัสดีครับท่านอาจารย์จตุพร
  • เป็นเรื่องที่โดนใจมาก ๆ เลยครับ
  • ผมอยากเขียนเรื่องแบบนี้มานานแล้วครับ แต่ก็เนื่องด้วยเพราะน้ำท่วมปาก
  • ผมละอายใจจริง ๆ ครับกับการเกิดมาแล้วดำเนินชีวิตมาในสายบริหารธุรกิจ ซึ่งปัจจุบันเลวร้ายสุด ๆ (เห็นแก่ตัวและผลประโยชน์ส่วนตนกันมากเลยครับ)
  • อาจารย์นำเรื่องแบบนี้มาเล่าเยอะ ๆ นะครับ โดยเฉพาะเรื่องที่ชุมชนถูกย่ำยีด้วยองค์กรธุรกิจต่าง ๆ ที่เข้าไปหว่านเศษเงินแล้วมุ่งหวังผลทางธุรกิจ เข้าไปแจกผ้าหนึ่งผืนแล้วถ่ายรูปไปทำโฆษณากันยกใหญ่
  • ทำกันอย่างไม่มีหัวจิตหัวใจ เมื่อไหร่นักธุรกิจพวกนี้จะหมดไปจากสังคมไทยก็ไม่รู้ครับ