ขอแจมต่อ เพราะถูกใจครับ ผมขอใช้คำพูดของคอื่นที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนโยบายมาหนับหนุนคุณชาตรี หน่อย

สิ่งที่เรียกว่านโยบายสาธารณะไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่ๆระดับชาติ เพราะส่วนใหญ่เป็นการเข้าฝันที่ส่วนใหญ่จะเป็นฝันร้ายถ้าใครรู้ตัวตื่นขึ้นมาทัน

ถ้าตื่นไม่ทันอาจไหลตาย

ตัวอย่างนโยบายอย่างที่ว่าคือ การที่หมู่บ้านมีข้อตกลง(ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นลายลักษณ์อักษร) ว่าจะไม่ให้มีการเลั้ยงเหล้า ในงานทุกชนิด หรืออย่างน้อยก็ในงานศพ อย่างนี้ก็เป็นนโยายสาธารณะ เพราะมีผลต่อการกระทำของกลุ่มคน

มีอีกเรื่องที่ขอเติม คือพวกนโยบายสาธาณธระดับประเทศปัจจุบันจะเฝือพอควร แต่เป็นประเภท รับแต่ไม่ขับเคลื่อน คือรับปากไปเรื่อยถ้าใครมีนโยบายดีๆไปเสนอ แต่ไม่เห็นมีใครทำอะไร

มีนักเศรษฐศาสตร์เขาบอกว่าเป็นพวก cheap talk แปลไทยน่าจะได้ความทำนองว่า ราคาคุยแยะ