สวัสดีครับอาจารย์ สองเดือนที่ผ่านมาผมไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเยือน blog ของอาจารยืเลย แต่วันนี้พอเข้ามาอีกที รู้สึกตกใจว่าตัวเองเหมือนคน ตกข่าวหลังเขา แต่อีกใจหนึ่งก็ประทับใจเหลือเกิน โดยเฉพาะ เรื่องกระต่ายกับเต่าครับ ขอโทษที่ต้องกลายเป็นคนเก็บตกเรื่องเก่ามาอ่าน ผมว่าสามารถนำไปปรับใช้กับทุกเรื่องได้ ให้กำลังใจอาจารย์ในทุกๆเรื่องครับ ไม่ว่าภาระงานของอาจารยืที่หนัก และการเป็นผู้ให้ใน Blog แห่งนี้ สู้ๆต่อไปครับอาจารย์มาลินี