เมื่อเราปฏิบัติธรรมไม่ว่าอารมณ์ใดจะเกิดขึ้นก็ให้ปฏิบัติไปเรื่อย ๆ ถ้าปล่อยใจไปเรื่อย ๆ เราก็ไม่มีวันรู้จักตัวเอง ไม่มีวันรู้จักใจของตัวเอง

จุดหมายสูงสุดของการปฏิบัติคือการปล่อยวาง

คำทิ้งหรือการปล่อยวางไม่ใช่ไม่ต้องปฏิบัติ แต่ให้ปฏิบัติการละการปล่อยวางนั่นแหละ...

(โอวาทธรรมของพระโพธิญาณเถร หลวงพ่อชา สุภทฺโท)