เมื่อเราปฏิบัติธรรมไม่ว่าอารมณ์ใดจะเกิดขึ้นก็ให้ปฏิบัติไปเรื่อย ๆ ถ้าปล่อยใจไปเรื่อย ๆ เราก็ไม่มีวันรู้จักตัวเอง ไม่มีวันรู้จักใจของตัวเอง

ขี้เกียจก็ทำ ขยันก็ทำ สิ่งนี้เรียกว่า “การพัฒนาจิต”

เมื่อปฏิบัติธรรมต้องทำใจของเราให้เป็นธรรม มิใช่เอาธรรมะมาตามใจเรา

(โอวาทธรรมของพระโพธิญาณเถร หลวงพ่อชาสุภทฺโท)