ผมเห็นเพื่อนครูของผมหลายๆคนครับ

ผ่อนรถมาขับ แล้วเดือดร้อนกันก็เยอะไป ทุกๆอย่างผ่อนหมด สังคมภายในนั้นยอมรับเรื่องการมีหน้ามีตา ความโก้หรู ซึ่งบดบังความทุกข์หลายๆอย่างเอาไว้ บางคนมายืมเงินผม เราก็ต้องให้ไป

ผมเห็นแล้วก็สงสารเขามาก

ผมเองมีชีวิตคล้ายๆคุณเจ้าของบทความครับ

เรียนที่พิษณุโลก

ได้ไปทำงานที่ต่างจังหวัด

เป็นครูวิทยาลัย

เคยมีจักรยานแบบคุณ

ตอนนี้ขับมอเตอร์ไซค์เหมือนคุณ

เคยโดนลูกศิษย์ถามเหมือนคุณ

เคยโดนเพื่อนครูถามเหมือนคุณ

อ่านไป อ่านมา บางครั้งยังนึกว่าเป็นตัวผมเองเลยครับ

และตอนนี้ผมก็ยังมีความสุขกับอาชีพครูของผมด้วยซ้ำไป

อยู่อย่างคนรวยก็จะไม่รู้จักคำว่ารวย มีใครบางคนเคยพูดไว้...

บอกตรงๆเลยครับ

ผมชอบบทความนี้มากๆ ให้ A+