สวัสดีค่ะคุณครูต้นอ้อ
- ชอบจังเลยค่ะบันทึกนี้
- “การทำอะไร" นั้น เรามีความหวังได้ (hope) แต่เราไม่ควรคาดหวัง (expect)ให้เขาเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ อย่างที่เราอยากให้เค้าเป็น
- แต่ให้เค้าเป็นอย่างที่เค้าต้องการ และมีความสุขอย่างที่เค้าเป็น...บนพื้นฐานของคุณธรรม ค่านิยมที่ดีงาม
- เราหวังดี ปรารถนาดีกับเค้าได้ สำคัญเลยเทียนน้อยว่าที่ "ใจ"ค่ะ
- เราอาจประสบความสำเร็จกับคนคนหนึ่ง แต่อาจไม่ประสบความสำเร็จกับๆคนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตการเป็นครูอีกเลย...ถ้าเรามีหัวใจเป็นครู...วันหนึ่ง...ความสำเร็จในชีวิตครูจะมาหาเรา....ไม่ใช่วิทยะฐานะ ไม่ใช่ขั้นเงินเดือน ไม่ใช่ใบประกาศ ไม่ใช่โล่ แต่เรารับรู้ได้ด้วยหัวใจ จากข้างในของเราเอง
- "ครู" จึงเป็นอยู่ที่ใจ มิใช่เพียงอาชีพทางสังคม แต่คือความดีงาม ของการเป็นผู้ให้ ทั้งศาสตร์และศิลป์ ร่วมกันแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่สำคัญ คือ การพร้อมที่จะให้อภัย....ด้วยหัวใจที่แท้จริง
- บ่อยครั้งที่ได้ร่วมกันเรียนรู้กับนักเรียน เค้าก็เป็นครูให้เรา เราก็เป็นครูให้เค้า เราจึงได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
- เป็นกำลังใจให้คุณครูค่ะ
- ขอบคุณนะคะสำหรับบันทึกดีๆ ^_^