อ่านดูแล้ว ผมรู้สึกได้ทันทีครับว่า ผมเห็นพลังแห่งความรักของแม่ธรณีเลยครับ เพราะจะสังเกตจากสิ่งที่พี่ชมพู่เล่ามาได้ว่า
"ถ้าเราเลี้ยงแม่ธรณีเป็นอย่างดี แม่ธรณีก็จะเลี้ยงแม่โพสพให้กับเรา"
อธิบายอย่างแกมวิทยาศาสตร์ก็คือ ถ้าทำให้แม่ธรณีปวดแสบปวดร้อนโดยการเผาฟางด้วยไฟที่แผดเผาร้อนแรง หรือ ใส่ปุ๋ยเคมีที่ปวดแสบปวดร้อนผิวกายและภายในร่างกาย(ขอให้นึกตามนะครับ เราจับปุ๋ยเคมีเฉยๆ ยังเย็นวาบๆเลย บางชนิดก็แสบอีกตะหาก) ก็จะทำให้แม่ธรณีอ่อนแอและตายในที่สุด(เพราะจุลินทรีย์ที่ดี เป็นมิตร พึ่งพาอาศัยอยู่อย่างเกื้อกูลกับต้นข้าว หรือ แม่โพสพก็จะตายหมด) แต่การทะนุถนอมโดยการให้อาหารกับแม่ธรณี โดยการใส่อินทรียวัตถุและปุ๋ยชีวภาพนั้นเป็นการให้พลังและชีวิตแก่แม่ธรณี ยิ่งถ้าใส่จุลินทรีย์แล้วละก็ยิ่งดีขึ้นอีก เพราะผมเคยดู สารคดีเรื่อง ชีวิตในดิน ของ ประเทศญี่ปุ่น ที่มูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติที่ อ.วิวัฒน์ ศัลยกำธรได้นำมาเผยแพร่นั้น
พบว่า บริเวณรอบ ๆรากของพืช(หรือ Rhizopheres) นั้นมีชีวิตเล็กๆอย่างจุลินทรีย์ อยู่มากมายที่ช่วยนำร่องให้กับรากพืชได้ชอนไชลงไปโดยการกินดินและอินทรียวัตถุต่างๆก่อนให้ยุ่ย แล้วปล่อยออกมาเป็นสารอาหารให้รากได้ดูดซึม แพร่เข้าไป และ แลกเปลี่ยนสารผ่านเนื้อเยื่อของรากเข้าไป ตรงนี้จึงเป็นพลังความรักที่พระแม่ธรณีหรือดินที่มีชีวิต(มีจุลินทรีย์)มอบให้กับแม่โพสพหรือต้นข้าวได้เจริญเติบโตเติบใหญ่ ซึ่งเป็นผลที่เกิดจากการใส่ปุ๋ยอินทรีย์ที่เป็นอาหารหรือโอชะของเทพยดาอย่างแม่โพสพที่ชาวนาได้ใส่ลงไปนั่นเอง (ตามความเชื่อว่าเทวดาทั้งหลายจะโปรดปรานโอชะหรือง้วนดิน บนโลกมากบางองค์ที่ไม่สามารถละ รสชาดของง้วนดินได้ ก็กลายเป็นมนุษย์บนโลก ตรงนี้เองที่ผมคิดว่า มนุษย์เราจึงสามารถเข้าใจเองได้ว่า เทวดาชอบอะไร รวมถึงแม่ธรณีด้วย)
สังเกตเห็นอะไรอย่างหนึ่งไหมครับว่า ชุดความเชื่อ หรือ ความรู้ที่เรียกว่า ภูมิปัญญาโบราณของคนไทย ได้ตรงกับสิ่งวิทยาศาสตร์ศึกษาค้นคว้าและแสดงออกมา จึงเป็นบทพิสูจน์ให้เห็นเป็นรูปธรรมว่า แม่ธรณีมีอยู่จริง และ ความเชื่อต่อเรื่องดังกล่าวเป็นจริงอย่างไม่มีข้อกังขา
ขอสนับสนุน มขข. ต่อไปครับที่ได้ช่วยให้สังคมได้รับความรักและความรู้จากผืนแผ่นดิน ข้าวและชาวนา
แลกเปลี่ยนจากใจ
ด้วยความเคารพนับถือในสิ่งที่พวกท่านได้ทำเพื่อสังคมครับ