ได้อ่านข้อความสั้นๆแต่เต็มไปด้วยคุณค่าและกำลังใจของคุณครูแป๋ม
ให้ข้อคิดทั้งผู้ที่มั่นใจว่าจะต้องเก่งตลอดและคนที่อยากจะเก่ง
ผู้ที่คิดว่าตนเองต้องเก่งตลอดจะทำให้เกิดแรงกดดันที่หวาดระแวงไร้สุข
เพราะจะต้องรักษาสถานะภาพความเก่งของคนไว้ตลอดเวลา
ถ้าไม่ได้สภาพเดิมก็เกิดการละอาย กลัวขายหน้าทั้งๆที่เกิดจากความคิดของตนเป็นผู้กำหนด
แต่กรอบความคิดของคนจะเปลี่ยนได้เมื่อได้รับข้อมูลไหม่ๆเชิงตรรกะมากขึ้น

ข้อมูลใหม่จะเป็นตัวกำหนดมุมมองใหม่ๆ
เหมือนกับการเปลี่ยนมุมมองใหม่เชิงเหตุผล
เช่น ประโยคสั้นๆข้างท้ายที่คุณครูแป๋มยกมา

" เราไม่สามารถควบคุมสิ่งดีๆให้เกิดกับเราได้ตลอดเวลา  แต่เราสามารถปรับใจจนมองเห็นสิ่งดีๆในทุกสิ่งได้  เพราะฉะนั้นอุปสรรคจีงไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว  ปัญหาไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นตระหนก "

เป็นการให้ข้อคิดที่ดีมากในการปรับมุมมองใหม่กับปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ เพื่อการก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ