เห็นด้วยกับข้อแรกครับ

การปฎิบัติจัดการความรู้นั้นมีธรรมะแฝงอยู่ด้วยจะทำให้คนปฎิบัติค่อยๆ ซึมซับไปได้ครับ

เพิ่มอีกข้อดีไหมครับ เรื่องเป้าหมายว่าธรรมะเรียนรู้ไปเพื่ออะไร อย่างที่คนไร้กรอบพูดครับ เราอาจต้องแสดงผลจากตัวผู้ปฎิบัติเองก่อนว่าได้ประโยชน์อย่างไรบ้าง เพื่อเป็นแรงจูงใจครับ