เรื่อง จงปล่อยวางความรู้สึกผิดตลอดกาล

ขั้นตอนที่ยากที่สุดของการเดินทางออกจากความรู้สึกผิด คือ การที่จะทำให้ตนเองเชื่อมั่นว่า เราสมควรจะได้รับการให้อภัยเรื่องที่เล่าๆ มาทั้งหมดนั้นสามารถช่วยเราได้ แต่ขั้นตอนสุดท้ายที่จะหลุดจากเรือนจำนั้นต้องทำด้วยตนเองแต่เพียงผู้เดียว

เพื่อนคนหนึ่งของอาตมา เมื่อครั้งที่เขายังเล็ก กำลังเล่นกับเพื่อนที่เขาสนิทที่สุดบนสะพานยาวที่ยื่นไปในแม่น้ำ ด้วยความคึกคะนองเขาผลักเพื่อนของเขาตกลงไปในน้ำ เพื่อนจมน้ำตาย

ตั้งแต่นั้นมาเขาก็มีชีวิตอยู่ด้วยความรู้สึกผิดซึ่งกัดกร่อนจิตใจเขา พ่อแม่ของเพื่อนที่จมน้ำตายอาศัยอยู่ข้างบ้าน เขาเติบโตขึ้นมาด้วยความสำนึกว่า เขาเป็นผู้พรากชีวิตลูกชายของท่านทั้งสองไป และแล้ว เช้าวันหนึ่งเมื่อเขาได้เล่าเรื่องนี้ให้อาตมาฟังเขาจึงได้เขาใจว่า เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดอีกต่อไปแล้ว เขาได้เดินออกจากเรือนจำที่เขาสร้างขึ้นมาเองไปสู่อิสรภาพอันแสนจะอบอุ่นในที่สุด

หน้า ๓๕