คิดถึงศิลาทองมากๆ ใต้ร่มปาริชาดที่เคยนั่ง สวนป่าที่บางครั้งเราใช้เป็นที่สุมหัวกัน ห้องสี่เหลี่ยมที่มีแต่ความสนุก แม้บางครั้งจะเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากเมื่อถึง คาบคณิต(โดยเฉพาะถ้าเป็นช่วงบ่าย ง่วงมากๆ) เป็นอะไรที่สนุกมากในช่วงชีวิต ตอนมัธยม คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ เสียดายจังที่เวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน  แต่ยังไงก็ตามศิลาทองก็ยังเป็นความทรงจำที่แสนดีของเราชาวศิษย์เก่าเสมอ คิดถึงอาจารย์ทุกคนค่ะ 

              ว่างๆจะแวะมาเยี่ยมใหม่นะคะ