น้องกระติก 

  • ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
  • ได้ทานค่ะ  ช่วง 12.00 - 12.15 น.
  • เปลี่ยนจากชุดไทยเป็นชุดทำงาน เดินทางจากโรงพยาบาลขอนแก่นไปโรงแรมโฆษะ พร้อมพยาบาล อู๋  น้อยหน่ และ หมู ทีมจาก รพ.ขอนแก่น โดยมีเวชนิทัศน์ตามมาด้วย 1 คน เพื่อบันทึกภาพกิจกรรม
  • ทีมมาถึงโรงแรม 12.45 น. พบกับทีมที่มาช่วยจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ที่มาพร้อมกับอุปกรณ์แต่งตัวที่ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้ตั้งแต่เมื่อวาน นำทีมโดยน้องต๋อย (ทิพวรรณ) รักษาการหัวหน้า OPDAE , สมัญญา , ตาล (อภิชัย) และ มิเกล (สุกัญญา)
  • ช่วงมาถึง พี่ก็รีบโทรแจ้งให้หน่วย EMS ส่งรถมารับให้ถึงที่โรงแรมเวลา 13.30 น.เอาไว้ล่วงหน้า
  • ไปพบทีมจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ที่ได้จัดบริเวณและวางอุปกรณ์ตามที่ได้เตรียมกันเอาไว้
  • พบอาสาสมัครเป็นผู้ป่วยจากศูนย์ฝึกอาชีพสตรีรัตนาภา จำนวน 30 คนได้
  • แบ่งกลุ่มผู้ป่วยสมมติออกเป็น 3 กลุ่ม  หนัก 4 ราย ที่เหลือบาดเจ็บ แขน บาดเจ็บขา แบ่งกลุ่มอย่างละครึ่ง
  • ชี้แจงทำความเข้าใจในกิจกรรมที่ต้องทำร่วมกันให้ ทั้งผู้มาช่วยและผู้ถูกกระทำ พร้อมอุปกรณ์ที่ใช้ตกแต่งบาดแผล
  • เวลา 13.00 น. เริ่มลงมือโดยพี่สาธิตวิธีการตกแต่งบาดแผลให้ทุกคนได้ดูตัวอย่างก่อน
  • มอบหมาย สมัญญา น้อยหน่า เป็นทีมพยาบาล ATLS Coordinator ของพี่ที่รู้เรื่องแต่งแผล รวมกับผู้ช่วยในทีมเป็น  4 คน ให้ดูแลแต่งบาดแผลผู้ป่วยหนักแบบ 1:1  
  • ส่วนอีก 4 คน นำโดยพี่ ให้แต่งแผลผู้ป่วยเบา แบ่งทีมแผลที่แขน 2 ขา 2 ซึ่งทุกคนต้องมีแผลหมด 
  • จากนั้นทีมก็เริ่มบรรเลงแต่งบาดแผล และช่วงหลัง ๆ อาสาสมัครบางคนช่วยแต่งบาดแผลตนเองได้

งานแต่งบาดแผลพี่เสร็จในเวลา 13.25 น.จึงขอตัวทีมงานเดินทางกับคณะแพททย์ไปได้ทันเวลาพอดีค่ะ

งานนี้ต้องขอขอบคุณทีมงานและอาสาสมัครที่ช่วยเหลือกันทำให้งานสำเร็จในเวลาที่กำหนด

 

บทเรียนที่ได้  คือ

งานเยอะต้องบริหารเวลาให้ลงตัวค่ะ ตั้งแต่กำหนดกิจกรรม ช่วงเวลา การเตรียมอุปกรณ์ที่ต้องใช้และต้องประสานงานในเรื่องที่จำเป็นเพื่อเช่นหาทีมงานช่วยเหลือในการแต่งตัวไว้ล่วงหน้า และหารถรับส่งจากต้นทางไปจุดหมายแต่ละที่  เพื่อให้สามารถดำเนินงานตามแผนในเวลาที่กำหนดได้  

เอ๊ะ เขียนอะไรมากมาย

พี่ฝากบันทึกประสบการณ์ไว้ที่นี่ก่อนนะคะ แล้วค่อยแยกบันทึก

ขอบคุณน้องกระติกที่ช่วยให้พี่ได้ทบทวนกิจกรรมงานของเมื่อวานนี้