น้องปู poo ขยันเปลี่ยนรูปจังนะคะ และมีอารมณ์กวีเต็มเปี่ยมเช่นเคย ช่วยไม่ได้ใช่มั้ยคะที่จะเป็นคนอารมณ์กวี โรแมนติกเช่นนี้

บทกลอนทำให้ต้องเอ็นดูเจ้า สนุ่นไวท์ ทั้งๆที่ทำพี่จามทั้งวัน เก็บตัวเป็นนางห้องอยู่แต่ในบ้านค่ะ ^___^

หากน้องปูมาเห็นปุยสนุ่นปลิวเป็นระลอกๆตามแรงลมคงชอบใจแน่ๆ

คิดถึงเช่นกันค่ะ