สวัสดีค่ะ
- พี่สอนโรงเรียนบ้านนอก เด็กแทบทั้งหมดไม่มีความกระตืรืร้นในการศึกษาเล่าเรียน
- มาโรงเรียนตามหน้าที่ กลับบ้านถือว่าหมดเวลาเรียนแล้ว ต่างกับเด็กในเมือง กลับบ้านมีพ่อแม่ควบคุม บอกกล่าวให้เรียน
- ที่นี่..เด็กมีพฤติกรรมมาจากบ้าน แต่เขามาบอกให้ครูแก้ การอบรมสั่งสอนของครูมีความหมายต่อพวกเขาน้อยมาก เพราะเขาไม่เห็นด้วยตา ไม่ได้ทำด้วยมือ
- พวกครูก็พยายามอย่างยิ่งที่จะฝึกให้เขาทำด้วยมือ แต่ต้องทำด้วย..การมีเป้าหมาย
- เมื่อได้อย่างหนึ่ง..ความต่อเนื่องก็จะสิ้นสุดลงทุกครั้งพร้อมกับเวลาเลิกเรียนกลับบ้าน
- วันนี่พี่จึงคัดลอกบันทึกของน้อง แจกให้เด็ก ๆ อ่าน ดีกว่าไม่ได้อ่านผ่านตา และไม่รู้อะไรเลย
- ขอขอบคุณค่ะ