• ธุ  ครูและคุณกวินค่ะ..

มาส่งการบ้านค่ะ

สายลมพัดผ่านใจ      แต่คราไหนก็ไม่รู้

สัมผัสที่เป็นอยู่            จึงคล้ายคู่อยู่คลอเคลีย

ลมเอ๋ย..เจ้าลอยมา       เพื่อพัดพาให้ใจเสีย

เหมือนไฟใคร่ลามเลีย    ไหวไกลเกลี่ย..แต่แช่มช้า

ค่อยค่อยพัดบางเบา       ให้ความเหงารู้คุณค่า

หยดหนึ่งในน้ำตา           ลมพัดพาให้แห้งไป

เหลือเพียงรอยยิ้มหยัน     ที่มีกันเมื่อนึกได้

ลมเพียงพัดผ่านใจ          แต่คราใด..ไม่รู้ตัว