รู้สึกประทับใจในความรักความผูกพันธ์ 

ตอนพ่อของ กวินเข้า รพ. ป่วยเป็นเส้นเลือดในสมองตีบ ตามประสาคนอายุมาก 65 กว่าๆ นึกว่าพ่อจะเป็นอัมพาต เพราะปากเบี้ยวๆ กวินจับมือพ่อ พ่อบอกกับกวินว่า ดูน้องด้วยนะ ถ้ามันจบแล้วให้มันทำงาน (น้องเรียนวิศวะ เครื่องกล แต่เกเร ไม่ค่อยสนใจเเร่องรียน พ่อคงเป็นห่วง ตอนนั้นจึงรู้สึก ความรักของพ่อที่มีต่อลูก (ท่านไม่ห่วงอาการตัวเองแต่ห่วงลูก) ต่อมาหมอ X-ray สมอง และให้ยา ท่านก็หายและเดินได้ (แต่โรคอัมพาตนี้ จากที่กวินสังเกต ปู่ของกวินก็เป็น น่าจะเป็นกรรมพันธุ์ เราแก่ตัวไปก็คงเป็น) ตอนนั้นทำให้เลิกนั่ง สมาธิ ไปเลย เพราะรู้สึกว่า มีบุญมากๆ แล้วเจ้ากรรมนายเวรมาทวง มาทดสอบจิตใจ 555 แต่ ก็คิดว่า การ เจริญสมาธินี้ทำให้เรามีสติดี ตอนนี้กวินก็ สวดมนต์ บ้างก่อนนอน แต่นั่งสมาธิ (แบบสมถกรรมฐาน) นี้ไม่ค่อยได้นั่งแล้ว ใช้   วิปัสนากรรมฐานแทน (พยายามกำหนดรู้ อิริยาบถ) เพราะนั่งสมาธิแล้ว เดี๋ยว  เห็นนิมิต แปลกๆ (เราฟุ้งซ่านไปเอง) คิดว่าเป็นเรื่อง ไร้สาระไม่ใช่แก่นสาร ฉะนั้นพยายามเจริญวิปัสนากรรมฐาน ดีกว่า 

เราเป็นคนดี ทำดี บุญกุศล นี้ย่อมแผ่ไปถึง พ่อแม่ใน สัมปรายภพ นะครับ :) ในทางกลับกันหากทำ ไม่ดี  พ่อแม่  ย่อมรับรู้ได้ ด้วย ทิพยญาณ และท่านคงเสียใจ ขอให้เป็นคนดีของพ่อของแม่ และเป็นคนดีของสังคม อย่างนี้ต่อไปนะครับ สู้ๆ