น้อยใจไปใย..
ไม่มีใครจากไปที่ไหนนั่น
แค่เพียงการนั่งนอนเผลอเหม่อฝัน
กลัวจากกัน..มีแต่บั่นอารมณ์ตรมใจ

ยามที่ยังคอยห่วงหา
เก็บเกี่ยวเวลาที่ร่วมอยู่กันไว้
หมั่นดูแลเฝ้าห่วงใย
นั้นคือความเข้าใจจากเขาให้มา

...จากผู้มาเยือนยามวิกาล