งานประชุมที่มัทไปเข้าร่วมเมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็พูดเรื่องนี้ค่ะ คำตอบของคำถามที่ว่า ความรู้จาก ลปรร. เชื่อได้ไม๊ คือ ไม่แน่ ต้องผ่านการไตร่ตรองอย่างที่พี่หมอนนท์พิมพ์บันทึกไว้

แต่ถ้าถามว่ามีประโยชน์ไม๊ ตอบได้ว่า มีแน่นอนค่ะ  มีมากด้วย 

คุณ Etienne Wenger ผู้เชี่ยวชาู๊้ญเรื่อง community of practice (ซึ่งก็คือชุมชน ลปรร แบบหนึ่ง นั่นเอง) เล่าให้ฟังว่า

มีคนไข้โรค myeloproliferation 2 คน คนนึงเป็นหมอที่มาป่วยซะเอง อีกคนเป็นบุคคลทั่วไป เริ่มจัดตั้งกลุ่ม แลกเปลี่ยน ประสบการณ์ว่าจะต่อสู้โรคนี้ได้อย่างไร โดยเริ่มจากไม่กี่คน จนกลุ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆๆ มี listserv ติดต่อกันทางอินเตอร์เนต  ลปรร.กันว่าอะไร work อะไรไม่เวิร์ค มีเคล็ดลับอะไรในการใช้ชีวิตประจำวัน สมาชิกกลุ่มก็มีทั้งคนไข้ หมอในชุมชน ญาติคนไข้

กลุ่มนี้แข็งมาก จนทางนักวิจัย นักวิชาการ ให้การยอมรับ ติดต่อมาขอให้ทางกลุ่มนี้ เป็นที่ปรึกษา เวลามีประชุมวิชาการ ก็เชิญสมาชิกสำคัญๆไปเป็น keynote speaker ด้วย

ตอนนี้กลุ่มนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีมากต่อกลุ่มนักวิจัย ข้อมูลจากประสบการณ์จริงได้ถูกถ่ายทอดไปเป็นคำถามวิจัยใหม่ๆ ไปช่วยการแปลผลงานวิจัย งานวิจัยก็ได้รับการถ่ายทอดกลับมาสู่ผู้ใช้ (knowledge translation) ได้ดีขึ้นว่าแค่พิมพ์บทความวิชาการ แล้วก็มีแต่นักวิจัยด้วยกันเองอ่าน